|
Charakter
Maine Coon to idealne zwierzę domowe. Łagodny, zrównoważony, wesoły. Jest bardzo towarzyski. Koty te bardzo przywiązują się do człowieka, więź ta bywa niezwykle silna. Najchętniej stale przebywałyby w towarzystwie człowieka "pomagając" we wszystkich pracach domowych. Nawiązywanie kontaktów to dla Maine Coona prawdziwa przyjemność. Zawsze chętny do zabaw i psot. Lubi być w centrum zainteresowania, szczególnie wtedy, gdy w domu pojawiają się goście. Jest to dla niego wspaniała okazja do popisywania się i robienia tego, co na co dzień jest zabronione. Maine Coon to wspaniały przyjaciel dzieci. Ze stoickim spokojem zniesie te najbardziej wylewne objawy czułości. Lubi towarzystwo innych kotów. Żyje w przyjaźni z psami. Jest silny i bardzo zwinny. Lubi przesiadywać na najwyższych meblach. Jest świetnym łowcą.
Wygląd
Maine Coon jest duży (waga ok 10 kg) o mocnej budowie, muskularny. Sylwetka wydłużona. Pełny rozwój fizyczny osiąga w wieku 3-4 lat.
Głowa: średniej wielkości, kanciasta, profil lekko wklęsły. Czoło łagodnie wygięte. Kości policzkowe wysoko położone i wystające. Część twarzowa i nos średniej wielkości z kanciastym zarysem pyszczka. Łatwo wyczuwalne, wyraziste przejście od pyszczka do kości policzkowych. Broda mocna, w jednej linii z nosem i górną wargą. Nos długi z przełomem.
Oczy: Duże, nieco skośne, o charakterystycznym tzw "sowim spojrzeniu" dodające mu dziecięcego wdzięku. Zielone lub złoto-pomarańczowe. U odmiany białej niebieskie lub różnokolorowe (jedno oko niebieskie, drugie pomarańczowe).
Uszy: Duże, szerokie u nasady, umiarkowanie spiczaste, "rysie" pędzelki pożądane. Pędzelki włosów w uszach rozciągające się poza zewnętrzne krańce uszu. Osadzone wysoko na głowie, bardzo lekko przechylone na zewnątrz. Powinny być rozstawione na szerokość jednego ucha. Szerokość rozstawienia może zwiększać się u starszych kotów. Dolny brzeg ucha powinien być osadzony trochę bardziej z tyłu niż górny.
Tułów: Długi, masywny, proporcjonalny, z szeroką klatką piersiową. Całe ciało proporcjonalnie tworzy kształt prostokąta.
Kończyny: Średniej długości, mocne. Stopy duże okrągłe, z owłosieniem między palcami.
Ogon: Co najmniej długości tułowia. U nasady szeroki, zwęża się szpiczasto, bogato owłosiony.
Szata: Mocno błyszczące włosy powinny opadać płynnie. Struktura jedwabista. Włos okrywy gruby i gładki, podszerstek miękki, delikatny. Szata krótsza na głowie, barkach i nogach, dłuższa na tułowiu, na tylnych kończynach tworzy tzw. portki. Potężna kryza. Pióro na ogonie. Charakter
Maine Coon to idealne zwierzę domowe. Łagodny, zrównoważony, wesoły. Jest bardzo towarzyski. Koty te bardzo przywiązują się do człowieka, więź ta bywa niezwykle silna. Najchętniej stale przebywałyby w towarzystwie człowieka "pomagając" we wszystkich pracach domowych. Nawiązywanie kontaktów to dla Maine Coona prawdziwa przyjemność. Zawsze chętny do zabaw i psot. Lubi być w centrum zainteresowania, szczególnie wtedy, gdy w domu pojawiają się goście. Jest to dla niego wspaniała okazja do popisywania się i robienia tego, co na co dzień jest zabronione. Maine Coon to wspaniały przyjaciel dzieci. Ze stoickim spokojem zniesie te najbardziej wylewne objawy czułości. Lubi towarzystwo innych kotów. Żyje w przyjaźni z psami. Jest silny i bardzo zwinny. Lubi przesiadywać na najwyższych meblach. Jest świetnym łowcą.
Wygląd
Maine Coon jest duży (waga ok 10 kg) o mocnej budowie, muskularny. Sylwetka wydłużona. Pełny rozwój fizyczny osiąga w wieku 3-4 lat.
Głowa: średniej wielkości, kanciasta, profil lekko wklęsły. Czoło łagodnie wygięte. Kości policzkowe wysoko położone i wystające. Część twarzowa i nos średniej wielkości z kanciastym zarysem pyszczka. Łatwo wyczuwalne, wyraziste przejście od pyszczka do kości policzkowych. Broda mocna, w jednej linii z nosem i górną wargą. Nos długi z przełomem.
Oczy: Duże, nieco skośne, o charakterystycznym tzw "sowim spojrzeniu" dodające mu dziecięcego wdzięku. Zielone lub złoto-pomarańczowe. U odmiany białej niebieskie lub różnokolorowe (jedno oko niebieskie, drugie pomarańczowe).
Uszy: Duże, szerokie u nasady, umiarkowanie spiczaste, "rysie" pędzelki pożądane. Pędzelki włosów w uszach rozciągające się poza zewnętrzne krańce uszu. Osadzone wysoko na głowie, bardzo lekko przechylone na zewnątrz. Powinny być rozstawione na szerokość jednego ucha. Szerokość rozstawienia może zwiększać się u starszych kotów. Dolny brzeg ucha powinien być osadzony trochę bardziej z tyłu niż górny.
Tułów: Długi, masywny, proporcjonalny, z szeroką klatką piersiową. Całe ciało proporcjonalnie tworzy kształt prostokąta.
Kończyny: Średniej długości, mocne. Stopy duże okrągłe, z owłosieniem między palcami.
Ogon: Co najmniej długości tułowia. U nasady szeroki, zwęża się szpiczasto, bogato owłosiony.
Szata: Mocno błyszczące włosy powinny opadać płynnie. Struktura jedwabista. Włos okrywy gruby i gładki, podszerstek miękki, delikatny. Szata krótsza na głowie, barkach i nogach, dłuższa na tułowiu, na tylnych kończynach tworzy tzw. portki. Potężna kryza. Pióro na ogonie. Wzorzec rasy Maine Coon MCO | Ogólnie | Wygląd zewnętrzny | Rasa Maine Coon to duży kot z kanciastym układem głowy, dużymi uszami, szeroką klatką piersiową, mocnym kośćcem, z długim silnie umięśnionym prostokątnym ciałem i długim puszystym ogonem. Wyrobione mięśnie i gęstość futra dają wrażenie siły i witalności. | Wielkość | Średni do dużego. | najgorsze wady | Niezrównoważone proporcje. Ogólnie za mały rozmiar kota. | Głowa | Kształt | Średniej wielkości, kanciasta. Profil lekko wklęsły. | Czoło | Łagodnie wygięte. | Policzki | Kości policzkowe wysoko położone i wystające. | Twarz
nos
pyszczek | Oblicze i nos średniej długości z kanciastym zarysem pyszczka. Łatwo wyczuwalne, wyraziste przejście od pyszczka do kości policzkowych. | Broda | Mocna, w jednej linii pionowej z nosem i górną wargą. | najgorsze wady | - Głowa - Ogrągła głowa. Profil prosty lub wypukły.
- Pyszczek - Wyraziste poduszeczki wąsów. Okrągły lub szpiczasty pyszczek.
- Broda - Cofnięta broda.
- Nos - Przełamanie nosa. | Uszy | Kształt | Duże, szerokie u nasady, umiarkowanie szpiczaste, "rysie" pędzelki pożądane. Pędzelki włosów w uszach rozciągają się poza zewnętrzne krańce uszu. | Osadzenie | Osadzone wysoko na głowie, bardzo lekko przechylone na zewnątrz. Uszy powinny być rozstawione na szerokość ucha. Szerokość zwiększa się lekko u starszych kotów. Dolne osadzenie ucha jest troszkę bardziej z tyłu niż górne osadzenie. | najgorsze wady | - Uszy - za szeroko rozstawione, osadzone na zewnątrz. | Oczy | Kształt | Duże i szeroko osadzone. Lekko owalne, ale nie migdałowe, kiedy są szeroko otwarte, wyglądają jak okrągłe. Osadzenie trochę skośne w stosunku do zewnętrznej nasady ucha. | Kolor | Wszystkie kolory dozwolone. Nie ma żadnej relacji między kolorem oczu i futra. Pożądana czysta barwa oka. | najgorsze wady | - Oczy - Skośne, w kształcie migdała. | Szyja | Kocury mają bardzo silnie umięśniony kark. | Korpus | Struktura | Ciało powinno być długie, o silnej budowie kośćca, umięśnione silnie, o szerokiej klatce piersiowej. Duże formy, wszystkie części ciała proporcjonalnie tworzą wrażenie prostokąta. | najgorsze wady | - Korpus - Delikatna, lekka struktura kośćca. Zbyt krótkie, krępe ciało. | Nogi | Kończyny | Silne, średniej długości, tworzą prostokąt z ciałem. | Poduszeczki | Duże, okrągłe z mocnymi pędzelkami między palcami. | najgorsze wady | - Kończyny - Długie, tyczkowate nogi. | Ogon | | Przynajmniej tak długi, jak ciało od kości ramieniowej do nasady ogona. Szeroki przy nasadzie, zwężający się ku czubkowi, z pełnym powiewającym włosem. Włos na ogonie jest długi i zawsze powiewa. | najgorsze wady | - Ogon - Zbyt krótki ogon. | Futro | Struktura | Futro na każdą pogodę. Gęste i krótkie na głowie, ramionach i nogach, stopniowo wydłużające się na plecach i bokach, a na tylnych nogach w długie pełne kosmate portki i kosmaty brzuch. Pożądana jest kryza. Faktura jedwabista. Futro jest gładko opadające. Podpuch jest miękki i delikatny, przykryty szorstkim, gładkim włosem okrywowym. | Kolor | Wszystkie kolory dopuszczalne z wyjątkiem oznaczeń syjamskich, kolorów czekoladowego, cynamonowego, lilac, beżowego i oznaczeń burmańskich. Dopuszczalne każda ilość białego. | najgorsze wady | - Brak długiego futra na brzuchu. Futro o ogólnie równej długości włosa. Brak jakiegokolwiek podpuchu. | Kondycja | Maine Coon powinien być w dobrej równowadze elementów, kondycji i proporcjach. | Uwagi: | - Typ musi być zawsze wyraźniejszy niż barwa.
- Bardzo powolne dojrzewanie tej rasy powinno być brane pod uwagę przy ocenie.
- Dorosłe kocury mogą mieć większą i szerszą głowę niż kotki.
- Kotki są proporcjonalnie mniejsze niż kocury.
- Należy uwzględniać znaczne różnice w rozmiarach.
- Długość futra i gęstość podpuchu są różne w różnych porach roku. | PUNKTACJA | Ogółem | 100 | Głowa | Kształt głowy, kształt nosa, policzków i pyszczka, szczęki i zębów, czoło, broda | 25 | Kształt i położenie uszu. | 10 | Kształt i rozstawienie oczu. | 5 | Korpus | Kształt, wielkość, struktura kostna, nogi, kształt łap. | 25 | Kształt i długość ogona. | 10 | Futro | Struktura i jakość futra | 10 | Długość | 5 | Kolor i rysunek | 5 | Kondycja | Ogólna kondycja kota. | 5 |
| |
|
